۱۳۸۸ اسفند ۱۷, دوشنبه
ارسال شده توسط
آیدین پورضیایی
در
۱۷:۵۹
گيج و خسته
دنبال بهانه اي براي زندگي
وسعت جهان را
در مينوردم.
همه آنچه خوبيست
از آغوشم ميگريزد:
كوهها زير پايم خاك ميشوند
درباها، خاك
جنگلها، خاك.
بيا
اين تويي كه ميتواني
با توفان نفسهايت
جهان را گلستان كني.
...
و اين منم
گيج و خسته
مانده ام زير سقفي
كه بر سرم آوار ميشود.
دنبال بهانه اي براي زندگي
وسعت جهان را
در مينوردم.
همه آنچه خوبيست
از آغوشم ميگريزد:
كوهها زير پايم خاك ميشوند
درباها، خاك
جنگلها، خاك.
بيا
اين تويي كه ميتواني
با توفان نفسهايت
جهان را گلستان كني.
...
و اين منم
گيج و خسته
مانده ام زير سقفي
كه بر سرم آوار ميشود.
0 Comments:
Subscribe to:
نظرات پیام (Atom)
