۱۳۸۸ اسفند ۳, دوشنبه
تمامي راههاي سخت جهان
به آنجا ميرسند كه تو باشي
راههاي سنگلاخ و سخت،
پر خار
ناهموار
و مردمان
همگان
به سوي تو گام بر ميدارند
بدون كم و كاست
با اشتياق و شور.
گاه فرو ميغلتند
گاه بر زمين ميافتند
يا در ميانه راه ميمانند
عده اي حتي
تلخ و به اجبار
در ميان جمعيت
چونان برگي كه اسير باد است،
كه توان مقابله اش نيست،
در اين مسير به جلو رانده ميشوند
...
چه اهميت دارد
وقتي
تمامي راههاي جهان
به آنجا ميرسند كه تو باشي؟
به سوي تو مي آييم
اي نقطه ي نوراني و مبهم دور از دست محتوم!
با تن خسته و ذهن اميدوارمان
به سختي
آهسته آهسته
با خونمان
به سوي تو مي آييم
0 Comments:
Subscribe to:
نظرات پیام (Atom)
